ദൈവത്തെ സേവിക്കുന്നവരും അല്ലാത്തവരും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം അവരുടെ ഹൃദയത്തിൻ്റെയും പ്രവൃത്തിയുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നത് എന്നാണ് മലാഖി പ്രവചനത്തിലെ സന്ദേശം.
“രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞിട്ട് പെസഹയും പുളിപ്പില്ലാത്ത അപ്പത്തിന്റെ പെരുന്നാളും ആയിരുന്നു. പുരോഹിതപ്രധാനന്മാരും ശാസ്ത്രിമാരും യേശുവിനെ ഉപായത്താൽ പിടിച്ചു കൊല്ലുവാൻ അന്വേഷിച്ചു." മർക്കോസ് 14:1
വിശ്വാസജീവിതത്തിൽ നാം പലപ്പോഴും ആചരണങ്ങൾക്കും അനുഷ്ഠാനങ്ങൾക്കും പ്രാധാന്യം നൽകുന്നുണ്ട്. പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു, ബൈബിൾ വായിക്കുന്നു, ആരാധനയിൽ പങ്കെടുക്കുന്നു, ദൈവിക കൽപ്പനകൾ പാലിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. ഇവയെല്ലാം നല്ലതും ആവശ്യവുമാണ്.
രാത്രി മുഴുവൻ അധ്വാനിച്ചിട്ടും ഒരു മീൻപോലും ലഭിക്കാത്ത മുക്കുവന്മാർ! അവരുടെ അധ്വാനത്തിന് കുറവുണ്ടായിരുന്നില്ല. അനുഭവത്തിനും കുറവുണ്ടായിരുന്നില്ല. കടലിൽ മീനുകൾ ഇല്ലാതിരുന്നതുമല്ല പ്രശ്നം. എന്നാൽ യേശു അവരുടെ വള്ളത്തിൽ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ, പരാജയത്തിന്റെ രാത്രിക്കുശേഷം അനുഗ്രഹത്തിന്റെ പ്രഭാതം ഉദിച്ചു.
നിരപരാധികൾ അനുഭവിക്കുന്ന പീഡനങ്ങളും അപമാനങ്ങളും ഒക്കെ ദൈവം അനുഗ്രഹവും അഭ്യുന്നതിയും ആയി രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുമെന്ന വലിയ ജീവിതഗന്ധിയായ സാക്ഷ്യമാണ് പഴയ നിയമത്തിലെ ജോസഫിന്റെ ജീവിതം.
ദൈവത്തോട് ജ്ഞാനം അപേക്ഷിച്ച ശലോമോന് ദൈവം അതുല്യമായ ജ്ഞാനവും സമ്പത്തും മഹത്വവും നൽകി അനുഗ്രഹിച്ചു. അവന്റെ ജ്ഞാനം കേൾക്കാൻ ദൂരദേശങ്ങളിൽ നിന്നുപോലും ആളുകൾ എത്തി. എന്നാൽ ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനഘട്ടത്തിൽ, ശലോമോന് ആത്മീയ ട്രാക്ക് തെറ്റി.
അപ്പൊസ്തലപ്രവൃത്തികൾ 4-ാം അധ്യായത്തിൽ ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസത്തിന്റെ ഏറ്റവും ശക്തമായ പ്രഖ്യാപനങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് പത്രോസ് പറയുന്നത്.
ഇത് പത്രോസ് തന്റെ ജീവിതവും വിശ്വാസവും കൊണ്ട് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തിയ സത്യമാണ്: